In het jaar 2012 rolden een dozijn duikers van Amphibius, met rollator en al, de dijk af het zilte water in, zonder zich te realiseren dat ze hiermee een mijlpaal in de clubgeschiedenis zouden zetten. Er wordt zelfs gefluisterd dat deze gebeurtenis een subtiele maar blijvende verandering teweegbracht in de verdere ontwikkeling van de duiksport in Nederland. Het was in ieder geval een geweldige dag vol traditie, vriendschap en onvergetelijke onderwateravonturen die nog lang zal nazinderen.
Het jaar 2012 staat in de annalen van OWSV Amphibius als het jaar waarin de roemruchte Rollatorduik plaatsvond, een evenement dat de clubgeschiedenis verrijkt en misschien zelfs de duikgeschiedenis van Nederland een bijzondere glans gaf.
In dat bijzondere jaar brak een dag aan die niet snel vergeten zal worden. Het was alsof de tijd stil stond, terwijl de leden in alle eer en glorie een mooie traditie eerden. Bij aankomst stond er al een feestelijke partytent en lag de rode loper uit, klaar om de duikers te verwelkomen. Voorzitter Frans was persoonlijk overtuigd dat de opkomst van twaalf deelnemers een mooi resultaat was, ondanks dat de organisatie ditmaal wat later begon dan gebruikelijk.
Op de kant was er ook een bijzondere aanmoediging: niet te vergeten ‘de hond met de blauwe tong’ die Frans vergezelde, wat ongetwijfeld bijdroeg aan de ontspannen sfeer. Henk, altijd in voor een grap, zorgde goed voor de inwendige mens, hoewel hij niet kon voorkomen dat Jeanet misgreep bij de advocaat met slagroom als gevolg van Jan 1 en Jan 2 die zich uitgebreid tegoed hadden gedaan aan de lekkernijen.
Rob leverde ook zijn bijdrage aan de humor die dag door met zijn grappen over het verband om de hand van Henk de sfeer erin te houden. Marieke was de enige “gast aan tafel”, terwijl de rest ware ‘rollatorspecialisten’ waren.
Onder de oppervlakte bij de toerit van “Het Koepeltje” trotseerden de duikers de vrij ondiepe, niet spectaculaire en iets troebele wateren, waar grote Noordzeekrabben, kreeften, een enkele zeenaald en Japanse oesters te bewonderen waren. Iedereen had er toch een redelijke duik van weten te maken.
Gerard en Leo hielden de kantwacht en konden zittend in de zon, meegenieten met “de oude stomp van de club” — de leden die al lang verbonden zijn aan Amphibius, en de kaderleden zich met hart en ziel inzetten om anderen te begeleiden en op te leiden.
Dit evenement was veel meer dan een gewone duik; het was een viering van geschiedenis, een symbool van traditie en verbondenheid binnen onze vereniging. “Onder mekander,” zeiden de leden saam, terwijl ze samen de dag afsloten en reikhalzend uitkeken naar de volgende editie.
De Rollatorduik van 2012 blijft zo een legendarisch hoofdstuk die een levendige herinnering vormt binnen onze club.
Conny en Jan